Waarom ik?

Dat is een goede vraag! Je kent immers wel meer mensen die onder span­ning staan maar die hebben misschien niet dezelfde klachten. En je vraagt je misschien af hoe het toch mogelijk is dat je vroeger onder misschien nog wel zwaardere spanningen niet deze klachten had? Men kan daar twee dingen over zeggen.

5.1 Ieder zijn eigen manier van reageren

Ieder mens heeft tot op zekere hoogte een eigen manier van reageren op stress situaties. De een reageert met hoofdpijn de ander met maagpijn en weer een ander met hyperventilatieklachten. Ook in het gedrag zie je verschillen. De een gaat bij de pakken neer zitten. De ander gaat er juist harder tegen aan.

5.2 Gewoonte vorming

We schreven al dat hyperventilatie geen ziekte was maar een verkeerde manier van zich gedragen. Namelijk een verkeerd adem-gedrag.

En over gedrag is veel onderzoek gedaan:

Een gegeven valt daarbij altijd weer op: adem-gedrag leert men zich aan. Dat aanleren hoeft overigens niet helemaal niet bewust te gaan. Misschien ben je langzaam maar zeker door de maanden of jaren heen wat sneller gaan ademhalen. Een tweede gegeven uit ervaring en onderzoek is dat men aan het gedrag gaat wennen. Men merkt het niet meer op. Het is tot een gewoonte geworden. Hyperventileren is dus te beschouwen als een verkeerde adem-gewoonte. Een derde punt om te vermelde is dat het keer op keer blijkt dat hetgeen aangeleerd is ook weer afgeleerd kan worden. Ook al kost dat waarschijnlijk wel een hoop inzet!