Is het mijn eigen schuld?

Nu denk je misschien dat we willen beweren dat het hyperventileren allemaal je eigen domme schuld is. Je denkt misschien dat het allemaal komt om dat je zo stom over de dingen denkt. Het klinkt wat flauw maar uit het bovenstaande blijkt inderdaad al dat je zelf voor een groot deel de klachten veroorzaakt of in stand houdt. Maar let wel. Veroorzaken is iets geheel anders dan zelf de schuld er van zijn. Ga bijvoorbeeld niet denken: “Wat ben ik toch een mislukkeling dat ik zo negatief zit te denken” of “Ik heb klachten en dat is al lastig genoeg, nu wordt me ook nog een schuld­complex aangepraat”. We zouden willen dat je het volgende goed op je laat inwerken: ook al ben je van iets de oorzaak, dat wil niet zeggen dat wil niet zeggen dat je je dan automatisch erg schuldig moet voelen. Anders creëer je met dat vervelende schuld gevoel er een probleem bij.

De meeste automati­sche negatieve gedachten die ons in moeilijkheden brengen zijn ons aangeleerd! Je was er zelf bij, dat wel, maar je wist niet beter. In onze maatschappij wordt overmatig veel waarde gehecht aan prestaties. En zelf heb je waarschijnlijk die (of andere) waarde over geno­men, misschien als klein kind al. De norm is vaak dat men presteren moet. Maar bleef het daar maar bij. Wat lastiger is dat men ook stelt dat iemand die slecht presteert eigenlijk faalt. En nog een stapje verder: Hij faalt als mens. Dus men doet iets verkeerd en faalt als mens. Het lijkt wat overdreven maar in veel situaties speelt dit. Niet bij iedereen natuurlijk. Maar wanneer je bang bent om fouten te maken dan is er een goede kans dat je dan zoiets zit te denken. Namelijk dat je moet presteren en geen fouten mag maken. Maak je ze wel dan denk je dat er verschrikkelijke dingen zullen gebeuren. Je ziet al voor je hoe men je zal uitlachen. Overdreven? Ja zeker! Maar vaak werkt het zo in ons hoofd! Belachelijk? Nee, je bent een mens en mensen denken nu eenmaal op zijn tijd wat ‘onverstandige’ dingen. Trouwens let wel, het zijn natuurlijk voorbeel­den die misschien niet (precies) voor jouw gelden. Maar de principes blijven het zelfde. Ben je dom dat je zo denkt? Eigenlijk wel. Maar dan in de zin van, ‘het is onverstandig’ om zo te denken en probeer dat liever te veranderen. Maar niet in de zin dat je een ‘stom en mislukt mens’ omdat je van dit soort onverstandige dingen denkt. Want laten we wel wezen, we denken allemaal op zijn tijd dingen die ons nare gevoelens bezorgen. Het wordt echter lastig wanneer je merkt dat je je rottig gaat voelen op bepaalde belangrij­ke gebieden in je leven. Of als je hyperventilatieklachten krijgt. Je kunt je dan afvragen, denk ik dan misschien dingen die de spanning alleen maar opvoeren. En is het mogelijk om te leren anders tegen de dingen aan te gaan kijken. Dat laatste is zeker mogelijk maar vereist wel dat je eerst de gedachte gaat herkennen die bij jouw de nare gevoelens veroorzaken.